จบ ม.6 แล้ว!!

posted on 03 Apr 2013 12:29 by sesshou-reiketsu in Diary directory Diary
 
 
       เหมือนจะไม่ได้อัพบล็อกนานมากเลย... ตั้งเเต่เล่นเฟซก็ไม่รู้จะอัพอะไร ฮ่าา...
ตอนนี้ก็... จบ ม.6 เเล้วล่ะ (ปรบมือรัวหนึ่ง step) ไม่ค่อยดีใจเท่าไหร่นะ ฮ่าาาาาา
ก็ยังหาทีเรียนไม่ได้ -A-'' แล้วก็ยังรู้สึกติดเพื่อนอยู่... ยังไม่อยากจากเพื่อนไปไหนซักเท่าไหร่
มันเป็นอารมณ์เเบบเด็กติดเพื่อนเนอะ ฮ่าา
 
 
      จะว่าไป พอพูดถึงเรื่องติดเพื่อน... มันก็เริ่มมาตั้งเเต่ ม.3  ตั้งเเต่เลือกสายเข้าเรียน ฮ่าาา
ตอนนั้นติดเพื่อน มากกกกก ... คือ ถ้าไม่ติดเพื่อนตอนนั้นฉันคงจะไปอยู่นานาชาติเเล้ว ฮร๊าาา
ไม่ก็ไปเรียนสายศิลป์... เเต่สุดท้ายเพราะตามเพื่อนนี้เเหละ.. เลยสอบเข้าสายวิทย์มาได้ -A-'''
 
 
     เเละเราก็ติดเพื่อนต่อไป ฮะๆ เเต่มหาลัยคงไม่เลือกตามเพื่อนเเล้วล่ะ = ='' ศักยภาพด้านสมองเรา
ต่างกันเกินไป กร๊ากกก เพื่อนเรียนเก่งกันทั้งนั้น วิศวะบ้าง , พยาบาลบ้าง , หมอบ้าง
เอิ่ม... เล่นเอาเราหนักใจ ตอนเเรกก็อยากเรียนจิตวิทยานะ... เเต่เเบบพ่อไม่ให้ เอาวะ... ไปลงครูละกัน
เเต่เห็นคะเเนนเเล้วปวดใจ  ไปไถนาดีกว่า ฮร๊าาาา
 
 
;
;
;
;
;
;
;
;
;
 
ขอบคุณเพื่อนๆ ไดกง เรนเจอร์  ที่อยู่ด้วยกันมาตลอดทั้งทุกข์ ทั้งสุข ทั้งเสาร์ ทั้งอาทิตย์
เท่าที่รู้จักกันมา เพื่อนๆกลุ่มนี้เป็นคนที่สุดยอดมาก อดหลับอดนอนกันเพื่อปั่นโครงงานไปเเข่ง
ไปเเข่งโครงงานต่างจังหวัดก็ไม่ได้นอนเพราะงานไม่เสร็จ เหนื่อยยากด้วยกันมาตลอด
ใกล้สอบก็ช่วยติวหนังสือผ่านสไกป์ เเละเฟซให้ วันไหนไม่ได้ไปเรียนก็สเเกนใบงานให้
ให้ลอกการบ้าน ขอบคุณนะ!!
 
      อนาคตกับความ(เพ้อ)ฝันของพวกเราฮ่าา
ที่เขียนเเซวๆกันน่ะเป็นเรื่องจริงนะ =.,=
 
คุณหมอบ้าวายเกิ๊นนน จิ้นไม่เลือกหน้า ที่เเละเวลา ฮร๊า
คุณพยาบาล เป็น โชตะค่อนค่ะ!!! เห็นเด็กประถมเดินไปมาก็ฟินนนนน
คุณวิศวะ ชอบหนุ่มนาวี ถ้าไปพูดเรื่องหนุ่มนาวี พี่ท่านฟินไปโลกหน้า ฮะๆๆ เเถมยังเป็นกูรูกูเกิ้ลด้วยนะ
เรื่องในโรงเรียน ข่าวสารบ้านเมืองถามพี่ท่าน!!
สำหรับเรา... ช่างมันเถอะ ฮร๊าาาา #หนูชอบคุณเเก่ค่ะ Undecided
 
อันนี้รูปทำงาน  ที่ใช่ไม่ได้ เเต่ชอบรูปนี้ที่สุดนะ เพราะถ่ายติดตัวเองด้วย >w<
เหมือนกับเรามีรูปหมู่กัน ฮร๊าา
 
 
     ไดกงเรนเจอร์สู้ต่อปายยยย >[]</
 
 
ละครวันคริสต์มาสกับคุณหมอ อยู่ในช่วงเก็บฉากเลยหยิบ"สุ่ม"มาเล่นซักหน่อย
 
 
 
 
 
     คอสเพลย์กันครั้งที่สอง.. รอบเเรกเจ้าของบล็อกเป็นตากล้องเเละช่างเเต่งหน้า
รอบนี้ได้คอสด้วย ฮร๊าา เเต่ก็ยังเป็นช่างเเต่งหน้า ทำพร๊อบเเละตากล้องอยู่
คุณเพื่อนวิศวะไม่ได้มาด้วย เสียจุย ;w;
 
 
 
 
สุดท้ายก็ลากมาคอสด้วยกันได้ ฮร๊าา ไพรเวทที่สวยรถไฟ ได้ตากล้องมีอาชีพเก่งๆถ่ายให้
ดีใจมากเลย ^^ สนุกมากจริงๆ งวดนี้ข้าพเจ้าก็ยังเป็น ช่างเเต่งหน้า  เเต่งตัวอยู่ดี ฮะๆๆ
 
 
จำได้ว่าตอนถ่ายรูปอยู่... มีคนเดินผ่านไปผ่านมาพูดภาษาญี่ปุ่นใส่ด้วย ฮะๆๆๆ
เเล้วก็มีนักวิ่งซิกส์เเพคผ่านไปผ่านมา ข้าพเจ้าสมาธิเเตกสุดๆ ฮร๊าา
ตาไม่มองกล้องเลยย >W<
 
 
ละครโรงเรียน >w<  เล่นเรื่องข้างหลังภาพเดอะมิวซิเคิล เล่นเป็นสามเกลอเจอผี เพื่อนของนพพร
เเต่มีคนบอกว่า เหมือนเเต่งคอส อีกา ฮร๊าาาาา
รูปนี้ คุณเพื่อน พยาบาล ก็เล่นด้วย เเต่เป็นตากล้องเลยไม่มีรูปจ้า
ส่วนคุณเพื่อนวิศวะเป็นผู้ช่วยผู้กำกับ =.,=b 
 
 
 

หลังจากเกรียนในโรงเรียนเเล้ว ก็ไปเรียนนอกสถานที่บ้าง กับคุณเพื่อนพยาบาลที่ จุฬา วิชาชาการ
 
 
 
 
ทัศนศึกษาที่ นิทรรศรัตนโกสินธ์ เราก็ยังเรื้อนกันได้
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายเเล้วก็ต้องขอบคุณโรงเรียน วัดน้อยนพคุณ
เป็นโรงเรียนวัดเล็กๆ... ที่เล็กจริงๆ ฮ่าา( 2 ไร่เศษ) ที่ให้มากกว่าวิชาความรู้
ที่สอนให้คนคนนี้ทำงานเป็น รู้สึกดีใจไม่ย้ายไปไหน เพราะถ้าย้ายไป
ก็อาจจะไม่มีเจ้าของบล็อกในวันนี้ก็ได้
 
ม.4 กับรางวัลทูตเยาวชนที่ 3 ระดับประเทศ.. (ขวามือสุดคุณเเม่ค่ะ ภูมิใจ >W<)
ไม่รู้ว่าด้วยอะไร ผ่านเข้ารอบคัดเลือก 8000 คนมา เเละก็ชนะ 15 คนได้ที่ 3 มา
ตอนนั้นเป็นผู้เข้าเเข่งขันที่เด็กที่สุด ฮ่าา เเต่ก็ได้รางวัลมา ภูมิใจมากค่ะ
 
 
ม.5 กับกีฬาสี.. เป็นงานเเห่งมิตรภาพจริงๆ ที่เราต้องช่วยกันทำให้อุปสรรคต่างๆผ่านพ้นไป
หนึ่งห้อง ต่อหนึ่งสี เเละคนในห้องก็น้อย ทำให้เกิดความร่วมมือร่วมใจกันมาก
เเละรางวัลที่ได้ก็เป็นรางวัลของทุกคนในห้อง >w<
 
 
 
 
ม.5 - ม.6 โครงการคลองสวยน้ำใส เป็นโครงการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตที่เคยทำมา
เป็นโครงการที่มุ่งมั่นจะรักษาคลอง เเละโครงงานนี้เองทีทำให้เข้าของบล็อกทำงานเป็น
รู้จักวิธีการบริหารจัดการ เเละคิดมองอะไรรอบด้าน เพราะมันมากกว่าการทำอีเอ็มเเจกจ่าย
มันมีทั้งการตลาด การบริหารงานภายใน การบริหารเวลา เเละการประสานงานกับผู้ใหญ่
ไม่เคยต้องเขียนบทความ นสพ. ก็ได้เขียน ไม่เคยได้ต้อนรับนายกก็ได้ทำ
ไม่เคยได้พบคนใหญ่คนโตก็ได้พบ ไม่เคยต้องอดนอนเพื่อทำงานไปประกวด ก็ได้ทำ
อะไรหลายๆอย่างที่จากโครงงานนี้ทำให้เจ้าของบล็อกโตขึ้นอีก ขอบคุณโครงงานนี้จริงๆ
 
 
 
 
สุดท้ายก็อยากจะบอกว่า... จบเเล้ว!! ม.6
 
 
-----------------------
 
 
เลี้ยงส่งครั้งสุดท้ายกับอาจารย์ที่จะย้าย เเละนักเรียนที่จะจบ ></
 
 
 
 
---- ขอบคุณความทรงจำดีๆ เเละเเย่ๆที่เกิดขึ้น ----
 
 

Comment

Comment:

Tweet