.............................................................
 
 
 
 
 
 
 
F5
 
 
 
 
    สวัสดีค่ะ =w='' วันนี้เจ้าของบล็อกขอก็หลงวาเลนไทน์ซักวัน
ขอเขียนเชิงบ่นเรื่องรักแรกซักหน่อย ฮ่าาา วันนี้มาเเบบน้ำเน่า =w='''' ไม่ใช่ตัว จขบ เลยนะ!!!
เเต่มันมีเหตุผล ฮ่าาา ไว้ จขบจะบอกทีหลัง
   
 
 
    เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อ 3 ปีก่อน เมื่อเจ้าของบล็อกได้รู้จักรุ่นพี่คนหนึ่งที่โรงเรียนกวดวิชา
จำได้ว่าเจ้าของบล็อกเรียนกวดวิชาภาษาอังกฤษคอร์สของ ม.6 [ถึงจะยังเรียนที่ รร ไม่ถึง
เเต่มันว่างเลยเรียนล่วงหน้าไปไกล =A='] รุ่นพี่คนนี้อยู่ ม.6 เป็นคนที่ชอบเเต่งคอสเพลย์
ซึ่งเมื่อ 3 ปี ก่อนเจ้าของบล็อกก็ยังไม่รู้จักคอสเพลย์ซักเท่าไหร่ 
เเต่ก็ชอบดูการ์ตูนมากอยู่เเล้วเป็นพื้น เวลาเลิกเรียนก็ชอบนั่งคุยกับรุ่นพี่คนนี้อยู่เป็นประจำ 
คุยกันมาได้ 1 ปี ประมาณนั้น รุ่นพี่ก็ชวนเจ้าของบล็อกไปเเต่งคอสเพลย์
เพราะในตอนนั้นคนร่วมโปรขาดพอดี เจ้าของบล็อกก็ใจง่าย ไปก็ไป
ถึงจะยังไม่เเน่ใจว่าชอบเเต่งคอสเพลย์จริงๆรึเปล่า
เเต่ก็อยากลองเหมือนกันเลยได้เเต่งคอสเพลย์ตัวเเรกเป็นท่าน เคาน์พันปี
[เป็นชุดเเบบมาสคอร์ดตามสวนสนุก ... ร้อนมาก] 
 
 
 

    หลังจากครั้งเเรกที่ได้เเต่ง เจ้าของบล็อกก็เกิดสนุก เเละ มีความสุขกับการเเต่งคอสเพลย์
อย่างไม่รู้ตัว ระยะหลังๆจึงได้มีโอกาสช่วยรุ่นพี่คนนั้นทำออฟคอส [เช่น ช่วยติดกาว ทาสี]
ยิ่งทำก็ยิ่งสนุก ถึงจะไม่มีทักษะทางนี้เเต่ก็ติดใจไปซะเเล้ว ไหนจะวิกสีเเปลกๆที่ไม่เคยเห็น
ไหนจะวิธีเเปลงร่างผู้ชาย(คุณรุ่นพี่นั้นเเหละ) ให้เป็นผู้หญิงอีก จนวันหนึ่งรุ่นพี่มาบอกว่า
 
 
 
 
       
   "อีกสองอาทิตย์จะคอสโวคัลลอยด์  เราจะคอสไหม... ว่าแต่ เรามีตัวที่ชอบรึเปล่า"    
 
        "ชอบลูกะ"  
 
ในตอนนั้นเจ้าของบล็อกชอบลูกะมาก... เพราะเสียงเพราะ เสียงที่ดูเป็นผู้ใหญ่ กับรูปลักษณ์คาเเร็คเตอร์           
 
 
 
     "โอเค... เดี๋ยวจะคอสเพลงนี้นะ เอา รูป ไปดู ฟังเพลงให้ร้องให้ได้ อีกสองอาทิตย์เจอกัน" 
 
 

      ตกปากรับคำไป ก็นั่งบ้าอยู่กับเพลง JBF ในมือถืออยู่นานมาก(เเต่ไม่ได้ดูพีวี //โดนฆ่า)
ถึงวันคอส ก็วุ่นวายกันหน้าดุเพราะรุ่นพี่บอกว่า วันนี้เพื่อนมาจาก ต่างประเทศ ช่วยดูเเลให้ด้วย
(เห็นเราพูดภาษาอังกฤษคล่องเลยคิดว่าน่าจะคุยด้วยได้)เราก็คิดว่าคงไม่มีอะไรมาก ก็ใจง่ายตก
ปากรับคำไป ก็นั่งคุยเป็นเพื่อนพี่ๆเค้าตอนที่ เป็นคิวของรุ่นพี่ไปถ่าย
 
 
 


        ตอนนั้นเจ้าของบล็อกไม่ได้รู้สึก รู้สาอะไรเป็นพิเศษ จะกระทั้งมี คนญี่ปุ่น
(เจ้าของบล็อกเดา เพราะเค้าพูดญี่ปุ่น เเละ พูดอังกฤษ เเต่ไม่พูดไทย) คนนึงเดินมาบอกเจ้าของ
บล็อกว่า Hungry  ค่ะ หิว ก็ต้องพาไปกิน.... เค้าบอกว่า รู้ไหมว่าเเถวนี้ อะไรอร่อย ...
เจ้าของบล็อกก็คิดออกเเค่ก๋วยเตี๋ยวราคาถูกใกล้ๆที่ถ่ายรูปอยู่ ก็เดินพาเค้าไปกิน
หัวชมพูเเบบนั้นเเหละ - -** [ตอนนั้นค่อนข้างอาย] เค้าก็ยืนอยู่นาน นิ่ง ไม่สั่งอะไร เเล้วเจ้าของบล็อกเลยหันไปถามเค้าว่า จะทานอะไร? เค้าก็บอกว่า เหมือนเจ้าของบล็อก  ก็สั่งไป เส้นเล็กน้ำใส ใสหมูเยอะๆ -..-ได้มาสองถ้วย ก็มานั่งที่โต๊ะ ...
 
        ในตอนนั้นเจ้าของบล็อกก็ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ .... ปกติเเล้ว เจ้าของบล็อกจะเป็นคนไม่กินเผ็ดกินเผ็ดไม่เก่งเลย เเต่เห็นคนตรงข้ามเค้าเป็นคนญี่ปุ่นก็อยากจะอวด (อวดอะไร?!) ว่าคนไทยเมพเฟร๊ยย กินเผ็ดได้เมพมากถึงจะเป็นลูกเด็ก เล็กเเดง ก็กินเผ็ดได้!! ก็เลยใส่พริกไป 1.... 2..... 3..... 4.... เเละ 5  6  .... 
 
 
 
6 ช้อน!!!!! 
 
 
 
 
       รู้ตัวอีกที น้ำซุปใสๆ ก็กลายเป็น น้ำซุปเเดงเถือกพร้อมพิฆาตความอวดเก่งของเจ้าของ
บล็อกซะเเล้ว เเน่ะ คนที่นั่งตรงข้ามเค้าก็ยังนั่งนิ่งไม่ยอมกิน... เจ้าของบล็อกเลยต้องเปิดปากกินก่อน   อยากจะร้องไห้จริงๆ ไม่น่าอวดเก่ง!! =[ ]=!!!
 
 
ใครมาจุดไฟในปากฉ้านนนนนน!!~
 
 
     เผ็ดมาก มาก มากๆๆๆๆๆ เเต่จะเบือนหน้าหนีเดี๋ยวก็เสียฟอร์ม =^= เลยต้องอดทนกินต่อ
เเต่คนฝั่งตรงข้ามเห็นท่าเจ้าของบล็อกก็หัวเราะคิกคัก สุดท้าย เค้าก็ขอเเลกฉามกับเจ้าของบล็อกตอนนั้นเจ้าอของบล็อกก็ไม่อยากเเลก เพราะเป็นห่วงว่าจะกินไม่ได้ เผ็ดมากนะ!! เเต่เค้าก็ไม่ฟัง
เเล้วก็คีบเส้นไปกินเรียบร้อยเลยกลายเป็นว่าต้องเเลก...  เเละไม่น่าเชื่อว่า เค้าจะกิน เผ็ดเก่งมาก...
ซดน้ำซุปหมดชาม = [ ] = ทำเอาเจ้าของบล็อกเก็บเศษหน้าที่เเตกกระจายเต็มพื้นเเทบไม่ทัน 
 
 
 

   พอหมดวันคอส เจ้าของบล็อกก็เเยกย้ายกับรุ่นพี่ เเละ คุณเพื่อนๆของรุ่นพี่ที่เป็นคนต่างชาติ
กลับบ้าน เเต่พอกลับมาบ้านรุ่นพี่ก็โทรมาหา เเล้วบอกเล่าให้ฟังว่า คนญี่ปุ่นคนนั้นพูดถึงเจ้าของ
บล็อกว่าอะไรบ้าง  
 
   พอถึงวันเสาร์ วันเรียนพิเศษเจ้าของบล็อกก็ไปเรียน เเละ เจอกับรุ่นพี่คนเดิมเป็นปกติ เเต่วันนั้นเลิกเรียนเเล้ว รุ่นพี่ก็บอกให้รออยู่นี้ เพราะจะเอาการ์ตูนที่ยืมไปมาคืน ไปเอาที่บ้านเเป๊บ
 เจ้าของบล็อกก็รอ เเต่ ตอนที่นั่งรออยู่ที่สวนสาธารณะในหมู่บ้าน ก็บังเอิญเห็นคุณคนญี่ปุ่นคนนั้
นพอดี =[ ]=  เจ้าของบล็อกเลย หลบหน้า เเกล้งหยิบหนังสือขึ้นมาอ่าน พร้อมกับ
ภาวนาในใจ อย่าเข้ามาเฉียดตรูเลยยยย เเต่เเล้ว เค้าก็เข้ามานั่งข้างๆ เเล้วชวนคุย =^= พร้อมกับบอกว่า เจ้าของบล็อกเป็นคนที่ "พิลึก"พิลึก!!! ตรงไหน มี อวัยวะเท่ากันนะคะ!! =A= 
 
 
 
 
 
      เเละจากนั้น เจ้าของบล็อก กับคุณคนญี่ปุ่นคนนั้น ก็เจอกันเรื่อยๆ เเละมีเหตุการณ์มากมาย = ='' เล่าไม่หวั่นไม่ไหวทั้งเป็นเรื่องที่
 
เจ้าของบล็อกถูกถีบตกน้ำ =[ ]=
 
เจ้าของบล็อกถูกซ่อนกระเป๋านัก [อันนี้เเค้นมา TT^TT] 
 
 
จนวันนึงเจ้าของบล็อกได้รู้ "อีตาบ้านั้น!!" เป็นคนไทย -*-  หลอกตรูเรอะ!!!!! 
 
เเล้วเค้าก็ยังบอกอีกว่า
 
 
 
"พี่ไม่เคยบอกเรา ว่าพี่เป็นคนญี่ปุ่น.... เเละเราก็ใส่ภาษาอังกฤษกับพี่เอง พี่ก็เลยต้องตอบ"
 
 
ฮว๊ากกกกกกกกกกกกกก วันหลังต้องถามไว้สินะ - -+ ว่า อาร์ ยู ไท?!! 
จากนั้นเจ้าของบล็อกกับคุณพี่คนไทย[ไม่ใช่คนญี่ปุ่นล่ะ - -*] ก็ได้เจอกันเรื่อยๆ
เเละคุณรุ่นพี่ก็คอยยุเเยงเล็กๆว่า คุณพี่คนไทยคนนั้นพูดถึงเจ้าของบล็อกบ่อยมาก
[เเต่ส่วนมากจะเป็นเรื่องว่าเจ้าของบล็อกเเปลก] เลยอยากให้ลองคบกัน WTF!!~
จะไปคบกันได้ไงฟร๊ะ!! 
 
 
 
 

เเละ เเล้วสิ่งที่รุ่นพี่พูดไว้ก็เป็นเรื่องจริง =A='' เค้าก็มา ไดสุกี้~ ใส่เจ้าของบล็อก
ทุกครั้งที่เจอหน้า ตื้อคนบ้าบอ อ้วนท้วน หน้าตาไม่ดี เเบบเจ้าของบล็อกมาเป็นเวลาครึ่งปี
=[ ]= โครตอดทน!! คุณรุ่นพี่ก็ถามว่า ทำไมเจ้าของบล็อกไม่ยอมคบกับคุณพี่คนไทยซักที
เจ้าของบล็อกก็ว่า มันยังไม่ใช่เวลามันยังเป็นเรื่องที่เกินตัว เเละ ข้อสำคัญคือ
 
 
"ต่างกันมากเกินไป"
 
 
ไม่ใช่เเค่อายุ เเต่คือต่างกันทุกอย่าง
 
 
 
ฐานะ... บ้าน จขบ เป็นคนฐานะปานกลาง เเต่คุณพี่เค้า ฐานะ.... อืม... เหลือกิน เหลือใช้ 
 
อายุ.... เจ้าของบล็อกยังไม่บรรลุนิติภาวะ  เเต่คุณพี่เค้า  อายุ.... เรียนจบปริญญาตรี [20 นิดๆนั้นเเหละ = ='']
 
การศึกษา... เจ้าของบล็อก ม ปลาย เรียนไม่เก่ง เเต่คุณพี่เค้า การศึกษา... จบมหาลัยชื่อดังที่ญี่ปุ่นมา เกรดสูงซะด้วย -*-
 
รูปลักษณ์... เจ้าของบล็อก อ้วน เตี้ย ดำ =A= ดูไม่ได้!!! เเต่คุณพี่เค้า รูปลักษณ์... ขาว สูง[มาก] ผอม[มาก] ดูดีอ๊ะ!! [ -3- เเต่ไม่ใช่สเป็ก ชิๆ]
 
 
 


หลังจากเจ้าของบล็อกได้ปฎิเสธไปอย่างเด็ดขาดพร้อมเหตุผลเเล้ว คุณพี่คนไทยคนนั้นก็หายๆ
ไป จนกระทั้งวันหนึ่ง... เจ้าของบล็อกไปเรียนพิเศษตามปกติ เเละ วันนี้พี่ชายของเจ้าของบล็อกไป
รับในขณะที่กำลังจะขึ้นรถ คุณพี่คนไทยก็เดินเข้ามาฝากเนื้อฝากตัวกับพี่ชายของเจ้าของบล็อก
 
= [ ] = จะเกินไปเเล้วโว้ยย
 
 
 
 
ไปๆ มาๆ ทั้งพี่ชายเจ้าของบล็อก เเละ คุณพี่คนไทย ก็สนิทกัน เเละเข้ากันได้ดี
เป็นปี่เป็นขลุ่ย...=A= เข้าทางญาติผู้ใหญ่กันเลยสินะ!! เเละ คุณพี่คนไทย